• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 14 مهمان آنلاین داریم
ندای دوم مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
جمعه, 09 تیر 1391 ساعت 17:29

ندا:


چو راز هستۀ هستی در اختیار من است            همین تجمّع اضداد شاهکار من است

تو  از  غرور،  نظر بر عیان او داری                      چه آگهی ز نهاد و نهان او داری

چه رازهاست درین جوهر بخاک عجین               چه درّ هاست در این خمرۀ کثیف و گِلین

* * *

کتاب روح بشر بهترین صحیفۀ ماست                 در آن بدیع‌ترین آیت و لطیفۀ ماست

اگر طریق تو پوید ز دام و  دد  بدتر                     وگر بسوی من آید ز هر ملک برتر

گر از نخست ورا چون فرشته می‌کردم                خمیرش از ملکوتم سرشته می‌کردم

دگر  به  سیر  مدارج  نیازمند  نبود                    روان و عقل به جسمش اگر به بند نبود

پی رهائی جان از تن اهتمام نداشت                 چنین پدیدۀ ما خلقت تمام نداشت

شناگر ار نکند طی محیط دریا را                      چنین اگر نه نوردد بسیط دنیا را

چه آگهی بودش عمق و عرض و پهنا را             کجا بکار برد عقل و چشم بینا را

فرشته گرچه به اوج فلک مکان دارد                 به ظلمت ار که فتد دیدِ ناتوان دارد

چرا که خلقتش از نور و غرقه در نور است          اگر بدر شود از نور دیده‌اش کور است

نه خیر دیده نه شرّ و نه چاه دیده نه راه            کجا تمیز بد و خوب و یا صواب و گناه

مَلَک به تجربه در نیک و بد مجّرب نیست           اگر به وسوسه افتد دگر مقّرب نیست

بشر میان هزاران دوراهی و ابهام                   مخیّر است بهر ره که می‌گذارد گام

فروغ عقل چنان مشعلی فرا راهش                که تا تمیز دهد فرق راه از چاهش

* * *

که از فرشته همین امتیاز انسانست              که عقل و نفس بدو هر دو سر بفرمانست

اگر مشاوره با عقل کرد در راه است              وگر متابعت از نفس در ته چاه است

اگر بیاری عقلش، زچَه رسد تا ماه                وگر متابع نفسش نگون شود در چاه

اگر  وجود  بشر  عرصۀ  تضاد  نبود               بیک  وجود  دو  تن ضد در جهاد نبود

یکی معارض، تا عقل را کند مغلوب               یکی  مدافع،  تا نفس را کند منکوب

وجود تا به کدامین طرف کند یاری                 به عرصه‌گاه حیاتش همان شود تاری

دو، ناو، پر زد و دشمن علیه هم، در جنگ       رسد به فتح هر آن، ناخدا کند آهنگ

* * *

گر از نخست بیک بُعد و آخشیجان بود!          بعزم و همّت خود پس چگونه انسان بود؟!

چنین پدیده که شایان  اهتمام  نبود            کتاب  خلقت  و اعجاز  ما تمام  نبود

اگر  ز  قعر  ضلالت  رسد باوج کمال            چو عاشقی که پس از رنج‌ها رسد بوصال

بعزم و همّت او هرچه آفرین من است          به کائنات همو خلق بی‌قرین من است

غرض زخلقت او در حضیض، معراج است       نه آنکه خفتن چون پیله در، بدیباج است

تو تا به مصلحت کار خویش نادانی              کتاب مصلحت خالق از کجا خوانی؟!

اگر که مغز کسی از غرور منگ شود           فضای عرصۀ جولان عقل تنگ شود

زعجب عاشق پندار خویشتن گردد             ز خود بسان عزازیل لاف  ‌زن  گردد

کند  محاکمه  ذات  خدای  دانا  را             ز  دام  جهل   فرا  نا  نهاده  یک  پا را

بجای طاعت از احکام چون و چند کند         چو  عنکبوت  که  هر  بند  چند بند کند

فتد بدام که با دست خود تنیده بخویش      نه بازگشت تواند به پس، نه راه به پیش

بدام خویش گرفتار دست و پای زند           چه سود  گر  بهمه عمر  وای  وای  زند

بسان این مَلَک عاصی نمک نشناس         هزار   مرتبه   لعنت   بهر  چه  الخناس

آخرین بروز رسانی در سه شنبه, 21 آذر 1391 ساعت 05:25