• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 27 مهمان آنلاین داریم
خانه امیر کبیر دهن بین ها
دهن بین ها مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
پنجشنبه, 15 تیر 1391 ساعت 03:23

دهن بین‌ها


اَلحَذَر از ریزه‌کاری‌های زن                                 زآنچه از ابلیس گیرد درس و فن

فن با یک تیغ چندین سر زدن                           حلقۀ یک در به چندین در زدن

عزت‌ّالدوله به حرف مادرش                              هرچه او میگفت بودی باورش

یک شبی پایان بزم و صرف شام                        گفت مادر با تو دارم یک پیام

خفیه‌ای از محرمان بارگاه                                 یک دل و یک رنگ و با ما خیرخواه

گفت با من همسر پیرِ امیر                               کج‌خیالی‌ها نهفته در ضمیر

تا رساند چشم زخمی بر تقی                           آن نمک نشناس بد عهد شقی

 

شایعات


گشت در افواه شایع مثل برق                          در شمال و در جنوب و در غرب و شرق

حکم کرده صدر اعظم از غضب                          گر زن پیشین او آن بی‌ادب

در گذرگاه امیر آید به صف                               تا ز بدخواهی کند او را هدف

کیفۀ دیرین خود بیرون کند                              پیکر آن سفله را در خون کُند

منعطف سازند او را زین خیال                           تا نیابد بر چنین کاری مَجال

من به عرض شه رساندم این خبر                     تا ورا آگه کند از این خطر

شوهرت را آگه از این راز کن                            شدّت این کینه با او باز کُن

تا شناسد آن زن پتیاره را                                هرزه گرد و مفلس و بی‌چاره را

تا دهد منع ورود او به شهر                              از طریق حِدّت و تهدید و قهر

خود تو با دلسوزی و ناز و ادا                             بازگو با شوی خود این ماجرا

تا که از دلسوزیت شادان شود                          دل پُر از امید و لب خندان شود

مرد بی‌کس چون محبّت بُو کند                         علقۀ خود جمله بر آن سو کند

شوی تنهایِ بدونِ تکیه‌گاه                               باشد اندر دست زن چون پَر کاه

تکیه‌گاه از هرکجا پیدا کند                               درب دل را هم بدان سو واکند

تو ازین ره اعتمادش جلب کن                           جا از این باریک در آن قلب کن

ای گذشته، ای پُل آینده‌ها                              مادرانه پُورها زائیده‌ها

یاد باد آن رفته‌های بی‌غبار                             مردمان پاکبازِ آن دِیار

یاد باد آن ساده باور بَرزِگَر                              دل سپرده بر خدای دادگَر

یاد باد آن مطبخِ قائم مقام                             و آن محبّت‌های پاک و مستدام

آن چلیپا خط چون ابرویِ یار                            از نی مشکین آن گو، هی نگار

آنکه بر من خطّ نوشتن یاد داد                         رحمت یزدان بدان استاد داد

رحمت حق بر مُحمد زنگنه                              آنکه دانش داد بر من یک تنه

آخرین بروز رسانی در چهارشنبه, 02 اسفند 1391 ساعت 17:52