• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 33 مهمان آنلاین داریم
نفرین مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
چهارشنبه, 14 تیر 1391 ساعت 19:26

نفرین


الهی دست گلچین، خرمن عمرت فنا گردد             چو من شاخ امیدت بی ثمر عیدت عزا گردد

تمام   آرزوهایت   بکامت   ناروا   گردد                   نصیبت همچو من از شاخ گل خار جفا گردد

 

که تو کاخ امید باغبانها را فنا کردی

 

بهَر گلبن که سر زد غنچه ای گردش چو پروانه         نمودی غنچه ها پژمان و صحن باغ ویرانه

زدی   آتش   به   کاخ   آرزوها  از  چه  دیوانه          ندانستی دو روزه زندگی نبوَد  جز افسانه

 

که عمری تا شود کامت روا هر ناروا کردی

 

ندانستی ستم گلزار دلها را خزان سازد                 ستم  پروردگان را دل  پر از آه  و فغان سازد

وجود باغبانها را نمرده نیمه جان سازد                    زهر مویش به نفرین ستم گر صد زبان سازد

 

چرا جای محبّت اینهمه جور و جفا کردی

 

بهر  جا  شاخ  امیدی  دو  دستانت  دراز  آنجا       بهر جا کبک  و تیهویی  پرافشان  همچو  باز آنجا

بهر جا لقمۀ چربی ز شهوت چون گراز آنجا           چو خونخواران چنگیزی به نهب و تُرک و تاز آنجا

 

حیا از آنهمه غارت دمی ای بی حیا کردی

 

به  گلشن  خفّت  گلهای  پرپرگشته  را دیدی           فغان  و ضجّه های  باغبانها را تو بشنیدی

چو دزدان غنچه های بینوا از شاخه ها چیدی            چنان دیوانه ها بر مردن هر غنچه خندیدی

 

چه حاصل زین تباهی بهر خود ای بینوا کردی

 

ز خودکامان چه مانده در جهان جز ننگ و بدنامی      چه فرجامی برای پختگان از اینهمه  خامی

کجا  ز  آغاز  شوم  آید   نتیجه   نیک   فرجامی         برای هر هوس بازی هدف بر تیر دشنامی

 

بسا بزم عفاف باغها ماتم سرا کردی

 

چرا لذّت نبردی از شکوفانیدن گلها                        ز راحت کردن جانها وز آذین بستن دلها

رساندن کاروان آرزوها را بمنزلها                           رهائی غریقان و کشاندن سوی ساحلها

 

چرا دامان احسان و جوانمردی رها کردی

 

چرا   پر   کردی  از  ادبار  جام  زندگانی را              چرا کشتی به سینه آن سروش آسمانی را

شعار خود نکردی از چه رفق و مهربانی را               فدای نفس دون کردی دو روزه عمر فانی را

 

چرا در مسلخ شهوت هزاران دل فدا کردی

آخرین بروز رسانی در یکشنبه, 19 آذر 1391 ساعت 22:48