• رنج باغبــان
  • جدل در ملکوت
  • دهقــــان نـــامه
  • گــــدا نــــامه
  • حماسه ظلمت شکن
  • حمــاسه خاوران
  • حماسـه هیزم شکن
  • لالــه های قافلانکوه
  • امیـــر کبیـــر
  • خـــادم نـــادم
  • چنین گفت بودا
  • آلبرت شوایتزر
  • کلیات بسیج خلخالی

در باب حماسه هیزم شکن

بسیج خلخالی خالق اثر معروف حماسه هیزم شکن است

در سال 1345 این کتاب به عنوان نامزد جایزه ادبی نوبل معرفی می گردد به دلیل اینکه کتاب به زبان فارسی نوشته شده بود در کمیته نوبل مورد بررسی قرار نگرفت ولی دانشگاه تهران که یک مرجع مهم علمی بود این اثر را مستحق دریافت این جایزه دانسته است.

 

استاد عبدالله باقری (فرزانه ‏پور) متولد 1292 در تهران است و یکی از اساتید بنام هنر تذهیب ایران زمین است که تذهیب اثر معروف حماسه هیزم شکن از شاهکارهای او محسوب میشود .

 

استاد محمد تجویدى متولد سال ۱۳۰۳ در تهران، فرزند محمدهادى تجویدى، استاد نقاشى هنرهاى زیبا و از شاگردان کمال ‏الملک نقاش بزرگ قاجار بود.

محمد تجویدى حدود صد و بیست جلد کتاب از دیوان‏ هاى شعراى ایران همچون سعدى، حافظ، بابا طاهر عریان، فردوسى و دیگران را به تصویر کشیده است.

تجویدى تصاویر کتاب حماسه ‏ى هیزم ‏شکن اثر بسیج خلخالى را بهترین اثر خود مى ‏انگارد.

حاضرین در سایت

ما 17 مهمان آنلاین داریم
خانه جدل در ملکوت مفاصا حساب
مفاصا حساب مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
جمعه, 09 تیر 1391 ساعت 18:06

مفاصا حساب:


کنون که یکسره شد کار آسمانی من                              زوال یافت همه دور کامرانی من

کنونکه راهزنی و دسیسه کار من است                           خباثت و دو بهم برزنی شعار من است

بقدرتی که خودت داده‌ای بدین مطرود                             بساط پهن کنم در زمین بزودی زود

زمین برای خلایق شکنجه‌گاه کنم                                  هرآنچه هست در آن غرق اشک و آه کنم

کنونکه عازم اخلال در امور توام                                     خدای ظلمت و خصم فروغ نور توام

به بارگاه خدا مزد خدمتی دارم                                     کز آن به گردن حق منتّی دارم

* * *

از این سپس چو قبول عذاب باید کرد                              مطالبات، مفاصا  حساب باید کرد

* * *

ندا رسید چه باشد سزای خدمت تو                              که ما شویم بکّلی بری ز ذمّت تو

اگر که این دو بُوَد ناخدای کشتی تن                              وجود هر بشری هست پر ز هستی من

* * *

وگر که تیره و فرسوده و علیل شوند                              مسافران همه درمانده و ذلیل شوند

* * *

بسان زورق بی‌بادبان به طوفان‌ها                                 ویا چو گوی گرفتار خمّ  چوگان‌ها

* * *

چو دید راه تمّنا دگر شده مسدود                                دخالتش شده برکائنات تن محدود

* * *

گرفت تا که گذرنامۀ تباهی و شرّ                                سیاه گشت از آن لحظه روزگار بشر

* * *

نشست در پس زانو غریق فکر و خیال                          بدوش ماست کنون حمل بار وزر وبال!

* * *

بدون رخنه به ارکان روح و عقل بشر!                           ز حکمرانی من بر بسیط تن چه اثر!

روان و عقل چو بیرون از اختیار من است                       همین معایب و نقصان اقتدار من است

* * *

برای تیرگی هر دو کار باید کرد                                  دسیسه در روش کردگار باید کرد

* * *

گر اقتدار و تسلّط تمام و کامل نیست                          ز رخنه در تن تنها مراد حاصل نیست

* * *

که تن چو کشتی و روح اندر آن چو سکّانست              بدون روح بدن همچو سنگ بی‌جانست

* * *

 

برای سلطه به ارکان اصلی انسان                           پی تسلّط بر بادبان و بر سکّان

* * *

دو دوزه بازی و تدبیر و چاره باید کرد                       همه وجود بشر را اداره باید کرد

* * *

هر آنچه را که روان و خرد کند تیره                         چو آن دو تیره شود آدمی شود خیره

* * *

اگر که خاصیّت جملگی بدست آرم                         ورا بخدمت عقل و روانش بگمارم

* * *

دگر تسلّط من کامل است بر آدم                           بحکمرانی من کو رقیب در عالم!

* * *

اگر که کشف کنم جوهر عصارۀ تاک                       روان و عقل ز تأثیر آن شوند هلاک

* * *

کلید قلب بشر ناز نرگس حوّاست                          چه غم که تا ابد الدّهر در تصرف ماست

* * *

ز راه دیده دلش را پر از هوس سازم                       چو استوانۀ کندو پر از مگس سازم

* * *

سرای قلب چو شد جلوه‌گاه روی حبیب                  کنم روانۀ میدانش سینه چاک رقیب

* * *

شدند تا که رقیبان ز خشم آکنده                         بسان تشنه بخون چون دو شیر ارغنده

* * *

پی شکار یکی نو غزال شوخ و قشنگ                   کشد زبانه درون دو تن شرارۀ جنگ

* * *

خرد تباه و روان تیره، جان مذاب شود                   علی‌الخصوص که فرماندهش شراب شود

* * *

یکی جهان عظیمی است این وجود ضعیف             حریف او نشود چون تو صد هزار حریف

اگر که قدرت خوی خدائیش جوید                        بجز طریق حقیقت رهی نمی‌پوید

* * *

وگر اسیر تمناّی نفس خویش شود                     میان گلّۀ گرگان زبون چو میش شود

* * *

اگر زفتنۀ تو قل اعوذ بر خواند                            هر آن وساوس تو از سرای دل راند

چه غم اگر كه شراب و دو چشم ساقي مست     بهين كليد غرائز مرا فتاده بدست

* * *

بهر كليد گشايم هزار درب خرد                          سراي جان بشر را كنم مغازۀ  دد

* * *

نخست گول زنم مار را روم به بهشت                  بجلوۀ ملك و يك انيس حور سرشت

اگر بدست خود آرم عنان حوّا را                         مطيع خويش كنم قلب خلق دنيا را

بيك كرشمۀ او زين عصاره‌هاي هوس                  هزار صيد هوسناك را كشم به قفس

به دستياري او آدم صفي الله                            چنان كنم ندهد فرق چاه را از راه

بيك كرشمه چنانش اسير يار كنم                      كه كاخ عقل و دل و دينش تار و مار كنم

آخرین بروز رسانی در سه شنبه, 21 آذر 1391 ساعت 18:46